Όταν φροντίζετε κάποιον, ένα διάλειμμα μπορεί να μοιάζει σαν να προϋποθέτει πράγματα που δεν διαθέτετε: επιπλέον χρήματα, μετακίνηση, ένα αξιόπιστο άτομο για να αναλάβει προσωρινά ή αρκετό χρόνο χωρίς να σας χρειάζεται κανείς. Ξεκινήστε, αντί γι’ αυτό, με μια διαχειρίσιμη μείωση των απαιτήσεων. Μπορεί να σημαίνει ότι κάθεστε με ένα ρόφημα ενώ κάποιος άλλος αναλαμβάνει μια εργασία, ότι απολαμβάνετε μια ήσυχη δραστηριότητα μαζί ή ότι βγαίνετε από το σπίτι αφού εξασφαλίσετε κατάλληλη κάλυψη.
Μια σύντομη παύση δεν θα λύσει κάθε δυσκολία. Το NHS επισημαίνει ότι το παρατεταμένο ή έντονο στρες μπορεί να συμβάλει στην εξάντληση και προτείνει, μεταξύ άλλων, τον προγραμματισμό, τη συζήτηση με κάποιον και το σπάσιμο μεγάλων εργασιών σε μικρότερα βήματα. Οι ιδέες παρακάτω είναι πρακτικές επιλογές, όχι θεραπεία ούτε υπόσχεση ότι ένα διάλειμμα θα κάνει τη φροντίδα εύκολη.
Αποφασίστε από τι χρειάζεστε διάλειμμα
Πριν αναζητήσετε ένα κενό στη μέρα, εντοπίστε την απαίτηση που θέλετε περισσότερο να αφήσετε προσωρινά. Ίσως χρειάζεστε ησυχία μετά από πολλές ερωτήσεις, παρέα επειδή περνάτε πολύ χρόνο στο σπίτι ή ελευθερία από τη λήψη αποφάσεων για λίγο. Μπορεί απλώς να χρειάζεστε κάποιον άλλο για να ετοιμάσει ένα γεύμα.
Αυτές οι ανάγκες αντιστοιχούν σε διαφορετικά είδη διαλείμματος:
- Ησυχία: να καθίσετε άνετα, να ακούσετε μουσική ή να ξεκουραστείτε χωρίς κάποια εργασία.
- Σύνδεση: να μιλήσετε με ένα έμπιστο άτομο που μπορεί να ακούσει χωρίς να χρειάζεται να οργανώσετε εσείς τη συζήτηση.
- Πρακτική ανακούφιση: να αναλάβει κάποιος άλλος τα ψώνια, ένα τηλεφώνημα ή μια δουλειά του σπιτιού.
- Αλλαγή ή ευχαρίστηση: να περάσετε χρόνο κοντά σε ένα παράθυρο, να διαβάσετε, να παίξετε ένα παιχνίδι ή να πάτε κάπου προσβάσιμα.
Μια συζήτηση μπορεί να σας στηρίζει, αλλά να μην είναι ξεκούραστη αν πρέπει να εξηγήσετε από την αρχή μια περίπλοκη κατάσταση. Μια έξοδος μπορεί να ακούγεται ελκυστική, αλλά να είναι υπερβολικά απαιτητική αν χρειάζεται να οργανώσετε μετακίνηση και να ανακτήσετε δυνάμεις μετά. Επιλέξτε αυτό που ταιριάζει στην ενέργεια και στις προτιμήσεις σας, όχι αυτό που ακούγεται πιο εντυπωσιακό.
Κάντε έναν γρήγορο έλεγχο εφικτότητας
Το παρακάτω φύλλο εργασίας είναι ένα ενδεικτικό πρακτικό εργαλείο σύνταξης και όχι κλινική αξιολόγηση ή υποκατάστατο σχεδίου φροντίδας. Μπορείτε να γράψετε τις απαντήσεις ή απλώς να τις σκεφτείτε.
- Τι πρέπει να συνεχιστεί; Σημειώστε κάθε επίβλεψη, επικοινωνία, φάρμακο ή άλλη υποστήριξη που δεν μπορεί να περιμένει με ασφάλεια.
- Τι μπορεί να αλλάξει; Εντοπίστε μια εργασία που μπορεί να αναβληθεί, να απλοποιηθεί ή να ανατεθεί σε κάποιον άλλο.
- Τι θα θέλατε να κάνετε; Επιλέξτε μία δραστηριότητα που καλύπτει την άμεση ανάγκη σας, είτε πρόκειται για ξεκούραση, παρέα ή πρακτική ανακούφιση.
- Τι απαιτεί; Υπολογίστε την κατάλληλη κάλυψη, τις ανάγκες πρόσβασης, τη μετακίνηση, το κόστος, τον εξοπλισμό και τις προτιμήσεις του ατόμου που φροντίζετε.
- Ποια είναι η εναλλακτική; Επιλέξτε μια δεύτερη λύση για περίπτωση ακύρωσης ή διακοπής.
Για ένα ενδεικτικό παράδειγμα, μια προγραμματισμένη επίσκεψη σε βιβλιοθήκη μπορεί να μετατραπεί σε τηλεφωνική συνομιλία, σε λίγες σελίδες ενός βιβλίου στο σπίτι ή σε αίτημα να αναλάβει κάποιος άλλος μια δουλειά. Πρόκειται για διαφορετικές εμπειρίες, όχι για ισοδύναμες αντικαταστάσεις. Το να ονομάσετε μια εναλλακτική σάς δίνει ακόμη μία επιλογή, χωρίς να προσποιείστε ότι το αρχικό σχέδιο δεν είχε σημασία.
Αν ο έλεγχος δείξει ότι δεν υπάρχει κανένα ασφαλές κενό, αυτό είναι χρήσιμη πληροφορία για την υποστήριξη που χρειάζεστε — όχι απόδειξη ότι οργανώσατε λάθος το διάλειμμα.
Ζητήστε ένα συγκεκριμένο είδος βοήθειας
Μια γενική προσφορά βοήθειας μπορεί να είναι δύσκολο να μετατραπεί σε πράξη. Ένα συγκεκριμένο αίτημα δίνει στο άλλο άτομο τη δυνατότητα να πει τι μπορεί να κάνει. Για παράδειγμα, μπορείτε να ζητήσετε:
- «Μπορείς να μείνεις μαζί του για 30 λεπτά την Πέμπτη, όσο θα κάνω ντους και θα ξεκουραστώ;»
- «Μπορείς να φέρεις ένα γεύμα και να κατεβάσεις τα σκουπίδια όταν έρθεις;»
- «Μπορείς να κάνεις αυτό το τηλεφώνημα μαζί μου ή να αναλάβεις την παραγγελία των τροφίμων αυτή την εβδομάδα;»
- «Μπορείς να αναλάβεις τακτικά αυτή τη μία εργασία, αν συμφωνήσουμε τι ακριβώς περιλαμβάνει;»
Οι χρόνοι είναι ενδεικτικοί. Διευκρινίστε αν χρειάζεστε κάποιον για φροντίδα, βοήθεια σε οικιακή εργασία ή απλώς διαθέσιμο για συζήτηση. Αν χρειάζεται κάλυψη, συζητήστε τη ρύθμιση, όπου είναι δυνατό, μαζί με το άτομο που λαμβάνει φροντίδα. Εξηγήστε τις προτιμήσεις και τις ανάγκες επικοινωνίας του, τι υποστήριξη απαιτείται και ποιον πρέπει να καλέσουν αν αλλάξει κάτι. Ένα πρόθυμο άτομο μπορεί να χρειάζεται οδηγίες ή να μην μπορεί να παρέχει με ασφάλεια ένα συγκεκριμένο είδος φροντίδας.
Αν η απάντηση είναι αρνητική, δοκιμάστε ένα μικρότερο αίτημα ή μια άλλη διαθέσιμη διαδρομή. Τοπικές οργανώσεις φροντιστών, υπηρεσίες ενημέρωσης κοινωνικής φροντίδας, κοινοτικές ομάδες, εργοδότες ή επαγγελματίες υγείας μπορεί να σας βοηθήσουν να εξετάσετε επιλογές. Η διαθεσιμότητα, τα κριτήρια, οι χρόνοι αναμονής και το κόστος διαφέρουν, επομένως ελέγξτε τι ισχύει τοπικά αντί να θεωρήσετε ότι μια υπηρεσία είναι προσβάσιμη ή δωρεάν.
Δημιουργήστε μια παύση όταν πρέπει να παραμείνετε κοντά
Η αδιάκοπη μοναξιά δεν είναι εφικτή σε κάθε ρύθμιση φροντίδας. Μια παύση ενώ παραμένετε κοντά μπορεί να σημαίνει ότι συνεχίζετε να ανταποκρίνεστε, αλλά μειώνετε άλλες απαιτήσεις. Για παράδειγμα, εσείς και το άτομο που φροντίζετε μπορείτε να ακούσετε γνώριμη μουσική, να κοιτάξετε φωτογραφίες ή να παρακολουθήσετε κάτι μαζί, χωρίς να προσπαθείτε ταυτόχρονα να ολοκληρώσετε άλλη δουλειά.
Εναλλακτικά, μπορείτε να καθίσετε στο ίδιο δωμάτιο με ένα ρόφημα, να αλλάξετε τη θέση ή τον φωτισμό σας ή να ζητήσετε από κάποιον να σας κρατήσει συντροφιά τηλεφωνικά κατά τη διάρκεια μιας επαναλαμβανόμενης εργασίας. Αν ένα άλλο άτομο μπορεί να αναλάβει με ασφάλεια για λίγο, συμφωνήστε ακριβώς πότε αρχίζει και τελειώνει η ευθύνη του· διαφορετικά μπορεί να συνεχίσετε να παρακολουθείτε τα πάντα.
Προσαρμόστε αυτές τις ιδέες στις ανάγκες και των δύο ανθρώπων. Ένα άρωμα, ένα ανοιχτό παράθυρο ή μια ηχογράφηση μπορεί να είναι ευχάριστα για κάποιον και ενοχλητικά ή μη προσβάσιμα για κάποιον άλλο. Η κίνηση είναι προαιρετική: ένα διάλειμμα δεν χρειάζεται να περιλαμβάνει περπάτημα, ορθοστασία ή έξοδο από το σπίτι. Η οδηγία ευεξίας του NHS περιλαμβάνει τη σύνδεση και την προσοχή στο παρόν μεταξύ επιλογών που μπορούν να δοκιμάσουν οι άνθρωποι· καμία από τις δύο δεν χρειάζεται να γίνει άλλη μία υποχρέωση σε μια δύσκολη μέρα.
Μια κοινή ή διακοπτόμενη παύση δεν είναι το ίδιο με αξιόπιστη ανάπαυλα. Είναι λογικό να εκτιμάτε ένα μικρό άνοιγμα και ταυτόχρονα να χρειάζεστε ουσιαστικότερη υποστήριξη.
Παράδειγμα: ένα σχέδιο που αλλάζει
Το σενάριο και οι χρόνοι είναι ενδεικτικοί. Ο Σαμ φροντίζει έναν συγγενή που αγχώνεται όταν μένει μόνος. Ο Σαμ θα ήθελε να βγει, αλλά δεν μπορεί να φύγει με ασφάλεια χωρίς κατάλληλη κάλυψη και δεν έχει διαθέσιμο budget για δραστηριότητα.
Το αρχικό σχέδιο: Ο Σαμ ζητά από ένα αδελφάκι να επισκεφθεί τον συγγενή για 30 λεπτά το Σάββατο. Συζητούν τη συνηθισμένη ρουτίνα του συγγενή, την απαιτούμενη υποστήριξη και τον τρόπο επικοινωνίας με τον Σαμ. Ο συγγενής συμμετέχει, όπου είναι δυνατό, στη συζήτηση για την επίσκεψη. Αν όλοι νιώθουν άνετα με τη ρύθμιση, ο Σαμ σχεδιάζει να βγει.
Το εμπόδιο: Το αδελφάκι πρέπει να ακυρώσει. Ο Σαμ απογοητεύεται: μια βιντεοκλήση δεν θα του δώσει την ίδια ελευθερία με την έξοδο από το σπίτι. Ωστόσο, το αδελφάκι μπορεί να παραγγείλει τρόφιμα και να τηλεφωνήσει ενώ ο Σαμ και ο συγγενής κάθονται κοντά στο παράθυρο. Ο Σαμ αποφασίζει να το δοκιμάσει, επειδή αφαιρεί μια οικιακή εργασία, παρότι δεν παρέχει κάλυψη.
Η προσαρμογή: Κατά τη διάρκεια της κλήσης, ο συγγενής αναστατώνεται και χρειάζεται προσοχή. Ο Σαμ σταματά την ήσυχη παύση και βάζει γνώριμη μουσική μαζί του. Αργότερα, ο Σαμ ρωτά αν το αδελφάκι μπορεί να οργανώσει άλλη επίσκεψη και να συνεχίσει στο μεταξύ να αναλαμβάνει την παραγγελία των τροφίμων.
Η επανεξέταση: Ο Σαμ παρατηρεί ότι η πρακτική βοήθεια μείωσε τον αριθμό των εργασιών που έπρεπε να διαχειριστεί, όμως η ανάγκη για χρόνο μακριά παραμένει. Το επόμενο αίτημα, επομένως, αναφέρει ξεχωριστά και τις δύο ανάγκες: τακτική βοήθεια με τα τρόφιμα και προγραμματισμένο διάστημα κατάλληλης κάλυψης. Το παράδειγμα δείχνει πώς μια εναλλακτική μπορεί να είναι χρήσιμη χωρίς να λύνει την υποκείμενη έλλειψη υποστήριξης.
Σχεδιάστε με βάση την πρόσβαση, τα χρήματα και την ενέργεια
Φτιάξτε ένα σύντομο μενού επιλογών για διαφορετικές συνθήκες, αντί να βασίζεστε σε ένα μόνο ιδανικό σχέδιο. Σε μια μέρα χαμηλής ενέργειας, η επιλογή μπορεί να είναι να καθίσετε άνετα με μουσική ή να ζητήσετε από κάποιον να φέρει φαγητό. Μια άλλη μέρα μπορεί να είναι εφικτός ένας προσβάσιμος κοινοτικός χώρος, μια βιβλιοθήκη ή μια έξοδος. Μια τρίτη επιλογή μπορεί να απαιτεί άλλο άτομο για την παροχή συμφωνημένης κάλυψης.
Ελέγξτε την κρυφή εργασία που χρειάζεται. Μια έξοδος μπορεί να απαιτεί την εύρεση προσβάσιμης μετακίνησης, την πληρωμή εισιτηρίων, την οργάνωση εξοπλισμού ή τον προγραμματισμό για το άτομο που φροντίζετε. Μια δραστηριότητα στο σπίτι μπορεί να χρειάζεται λιγότερη προετοιμασία, αλλά να μην προσφέρει τον διαχωρισμό που θέλετε. Δεν χρειάζεται να θεωρείτε ότι πρέπει να προτιμήσετε την πιο φθηνή ή εύκολη επιλογή.
Αν επικοινωνήσετε με μια υπηρεσία, χρήσιμες ερωτήσεις είναι: Τι υποστήριξη προσφέρεται; Υπάρχει κόστος ή αξιολόγηση επιλεξιμότητας; Μπορεί να καλύψει τις ανάγκες επικοινωνίας και πρόσβασης του ατόμου; Τι συμβαίνει αν ένας εργαζόμενος ή εθελοντής δεν είναι διαθέσιμος; Κρατήστε σημειώσεις αν σας βοηθά και ζητήστε από κάποιον να κάνει τα τηλεφωνήματα μαζί σας, αν η πλοήγηση στις υπηρεσίες είναι από μόνη της υπερβολικά απαιτητική.
Αν δεν είστε βέβαιοι ότι μια προτεινόμενη ρύθμιση είναι ασφαλής, ζητήστε συμβουλή από κατάλληλα καταρτισμένο επαγγελματία ή σχετική τοπική υπηρεσία. Μην αφήσετε κάποιον χωρίς την επίβλεψη ή την υποστήριξη που χρειάζεται μόνο και μόνο για να πραγματοποιήσετε ένα διάλειμμα.
Ερωτήσεις και επόμενα βήματα
Τι γίνεται αν νιώθω ενοχές;
Το αίσθημα ενοχής από μόνο του δεν σας λέει αν μια ρύθμιση είναι μη ασφαλής ή άδικη. Ελέγξτε τις πρακτικές λεπτομέρειες: τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του ατόμου, την καταλληλότητα της κάλυψης και τι θα γίνει αν αλλάξει το σχέδιο. Μπορείτε να νοιάζεστε βαθιά για κάποιον και ταυτόχρονα να χρειάζεστε χρόνο ή βοήθεια.
Μετράει ένα διάλειμμα πέντε λεπτών;
Μπορεί, αν σας προσφέρει μια ευπρόσδεκτη μείωση των απαιτήσεων. Τα πέντε λεπτά είναι ενδεικτική διάρκεια, όχι στόχος. Μπορεί επίσης να είναι ανεπαρκή όταν χρειάζεστε ύπνο, χρόνο μακριά ή συνεχή πρακτική βοήθεια. Και τα δύο μπορούν να ισχύουν ταυτόχρονα.
Τι γίνεται αν κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει;
Σκεφτείτε να ζητήσετε μια μικρότερη εργασία ή να επικοινωνήσετε με τοπική οργάνωση φροντιστών, επαγγελματία υγείας ή υπηρεσία ενημέρωσης κοινωνικής φροντίδας. Η πρόσβαση διαφέρει και η αναζήτηση υποστήριξης μπορεί να απαιτεί προσπάθεια. Δεν χρειάζεται να προσποιηθείτε ότι ένα μικροδιάλειμμα καλύπτει την ανάγκη για αξιόπιστη κάλυψη.
Για το επόμενο βήμα, επιλέξτε μία οικονομικά εφικτή παύση, εντοπίστε τι πρέπει να συνεχιστεί κατά τη διάρκειά της και κάντε ένα συγκεκριμένο αίτημα, αν χρειάζεται βοήθεια. Κρατήστε μια εναλλακτική και σημειώστε ποια υποστήριξη εξακολουθεί να λείπει. Επανεξετάστε το σχέδιο όταν αλλάξουν οι ανάγκες ή οι συνθήκες.
Αν το στρες επηρεάζει την καθημερινή ζωή, το NHS προτείνει να μιλήσετε με γενικό γιατρό ή να επικοινωνήσετε με το NHS 111. Αν δεν μπορείτε να περιμένετε και νιώθετε ότι δεν μπορείτε να αντεπεξέλθετε ή να παραμείνετε ασφαλείς, ζητήστε επείγουσα βοήθεια μέσω των υπηρεσιών κρίσης ή έκτακτης ανάγκης που είναι διαθέσιμες στον τόπο όπου ζείτε. Ένα διάλειμμα μπορεί να είναι μία χρήσιμη προσαρμογή, αλλά δεν υποκαθιστά την επαγγελματική βοήθεια ή την επαρκή υποστήριξη φροντίδας.